Maria Okońska, bliska współpracowniczka kardynała Wyszyńskiego, została kiedyś zapytana o czym myślała, gdy umierał Jan Paweł II. Z wielką prostotą wyznała wówczas, że modliła się do Papieża w ten sposób: Ojcze Święty, ty pójdziesz na ołtarze, proszę cię pociągnij naszego ojca, bo będą wydziwiać na jego temat. Bo ciebie na ołtarze wezmą zaraz, a z naszym ojcem będą różne wydziwiania. On miał tylu kochających go ludzi, ale miał też wielu przeciwników, a ty chyba takich nie miałeś. Więc tak pokieruj, żeby i nasz ojciec został wyniesiony na ołtarze.
– I co my zrobimy? – Luciana spoglądała bezradnie to na Sarę, to na męża. – Jak mam się nią zajmować, jeśli będę miała na głowie tyle dzieci?
– Daj spokój, dasz sobie radę – pocieszał ją mąż.
Luciana była katechetką parafii Lariano, położonej nieopodal Rzymu. W najbliższą środę miała jechać z dziećmi pierwszokomunijnymi na audiencję generalną Jana Pawła II. W ostatniej chwili okazało się, że nie ma z kim zostawić córeczki, półtorarocznej Sary.
– Wiesz co, byłoby wspaniale, gdyby zrobić jej zdjęcie z papieżem – powiedział ojciec. – Poproszę proboszcza, żeby mu ją podał.
– Chyba żartujesz!
– Zobaczysz, musi się udać.
Wziął proboszcza na rozmowę, księdzu pomysł przypadł do gustu, postanowili, że trzeba ustawić się od strony Spiżowej Bramy. Jan Paweł II kochał dzieci i już nie raz brał je na ręce jeżdżąc po Placu Świętego Piotra.
„Pamiętnik papieskiego Anioła” to napisana specjalnie dla dzieci historia życia Karola Wojtyły – Jana Pawła II. Historia ta opowiedziana jest z perspektywy Anioła Stróża, który towarzyszy papieżowi z Polski, komentuje kluczowe wydarzenia z jego życia i wskazuje go jako przykład do naśladowania. Teksty książki zostały wykorzystane do materiałów na roraty przygotowanych przez Małego Gościa Niedzielnego na Adwent 2011. Do każdego egzemplarza jest dołączona płyta z zapisem tekstu w wykonaniu Krzysztofa Ziemca (w mp3).
Twarz Wyszyńskiego stała się jeszcze smutniejsza. Zrobił kilka kroków w kierunku Sapiehy i niespodziewanie runął na kolana.
– Księże kardynale, ja błagam, jeśli Eminencja może to uczynić, proszę oddalić ode mnie ten ciężar.
– Niechże ksiądz biskup wstanie – Sapieha ujął go pod łokcie.
Wyszyński podniósł się szybko, lecz nadal patrzył błagalnie na pooraną zmarszczkami twarz Księcia. Ten przypatrywał się uważnie swojemu gościowi. Współczuł mu głęboko. Nie tylko oni dwaj byli zdania, że Kościołowi potrzeba było silnego człowieka, który mógłby stawić czoło tak trudnej sytuacji. Do tego nie wystarczyło noszenie tytułu prymasa – trzeba było jeszcze cieszyć się dużym autorytetem wśród innych biskupów.
Ojciec wolnych ludzi to powieść oparta na faktach z życia kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia. Poznajemy jego życie od momentu, gdy jeszcze jako zwykły ksiądz jest świadkiem wybuchu II wojny światowej. W trakcie wojny jest aresztowany przez gestapo, poznaje grupę dziewcząt zwanych później Ósemką, dla których stanie się kierownikiem duchowym, pracuje jako kapelan powstańczego szpitala. Po wojnie zostaje mianowany biskupem lubelskim a w 1948 roku zostaje prymasem. Śledzimy jego życie pełne dramatycznych wydarzeń i zwrotów: porozumienie z komunistami z 1950 roku, słynne non possumus, aresztowanie i niezwykłe uwolnienie, peregrynacja obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej po Polsce, milenium Chrztu Polski, list biskupów polskich do biskupów niemieckich i wiele innych wydarzeń.
Powieściowa biografia pontyfikatu Jana Pawła II w jednym tomie zbiera dwie poprzednie książki: „Jan Paweł II. Będę szedł naprzód” i „Jan Paweł II. Nasz święty”. Rozpoczyna się w chwili wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową, potem śledzimy jego losy aż do śmierci w 2005 roku - od pełnego energii pielgrzyma, poprzez zamach na jego życie, jego rolę w upadku komunizmu w Europie aż do ostatnich lat wypełnionych ciężką chorobą i wątpliwościami, czy nie powinien ustąpić. Towarzyszymy mu w tych wszystkich wydarzeniach, wchodzimy do domów jego przyjaciół, odczytujemy znaki, które nam pozostawił.
Jan Paweł II posłusznie wstał i przespacerował się po pokoju. Lekarz obserwował go uważnie. Wydawało mu się, czy rzeczywiście tak było?
– Ojcze Święty, przepraszam, ale proszę to zrobić jeszcze raz.
– Może pójdziemy na dach? Wolę spacery na świeżym powietrzu – zażartował Papież, ale zaraz spełnił prośbę doktora. Nie, nie zdawało mu się. Ruchy Jana Pawła II nie były tak harmonijne jak wcześniej.
To fragment ostatniej części powieściowej biografii Jana Pawła II. Po ubiegłorocznym tomie: Jan Paweł II: Będę szedł naprzód” wydawnictwo ZNAK opublikowało tom ostatni obejmujący okres od początku lat dziewięćdziesiątych do śmierci.
Choroba, początkowo ukryta, wypełnianie się przepowiedni fatimskiej zapowiadającej cierpienie biskupa Rzymu, a wreszcie, gdy cierpienie Jana Pawła II stawało się coraz bardziej widoczne, mnożące się spekulacje, czy papież nie powinien ustąpić? Druga część pontyfikatu Papieża z Polski pełna była dramatycznych pytań, na które nie było łatwych odpowiedzi, tajemnic, które poznajemy dopiero teraz.
Nakładem Centrum Myśli Jana Pawła II ukazała się książka „Kobiety w życiu Jana Pawła II”. Wspólnie Brygidą Grysiak Ciesiołkiewicz spróbowaliśmy naszkicować sylwetki dwunastu kobiet, z którymi stykał się Papież z Polski zarówno w tym świecie jak i w świecie mistycznym.
Pierwszą grupę otwiera Jego Mama Emilia. Następne postaci to: Wanda Półtawska, Danuta Michałowska, Maria Okońska, siostra Łucja i Matka Teresa – osoba, którą znał osobiście, ale którą również wyniósł na ołtarze. W ten sposób wchodzimy w świat świętych: Teresa od Dzieciątka Jezus, królowa Jadwiga, s. Faustyna, Edith Stein (Teresa Benedykta od Krzyża), Gianna Beretta Molla. Kończymy oczywiście rozdziałem Totus tuus – o Maryjnym wątku w życiu Ojca Świętego.
Jan Paweł II spojrzał na ekran telewizora. Pokazywali akurat program o nim. Machnął ręką w geście dezaprobaty.
- Co to za papież? – powiedział jakby kpiąc. - Kto to widział wybrać takiego papieża? Za młody!
- Ojciec Święty ma już pewnie gotowe przemówienie na inaugurację?
- Napisane i przetłumaczone na włoski! Teraz pracuję nad wymową.
16 października 1978 roku krakowski kardynał, Karol Wojtyła został wybrany na Papieża i przyjął imię Jana Pawła II. Była to sensacja, a następne lata dowiodły, że słynne słowa „Nie lękajcie się” z przemówienia na inaugurację pontyfikatu zostały poparte czynem Papieża z Polski. Dziś jego osoba utrwalona jest w setkach pomników. Ale czy rzeczywiście to pomnikowa postać? W książce „Jan Paweł II: Będę szedł naprzód” odkrywamy Papieża - świadka wiary, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych, ale też stajemy obok człowieka w codziennych i niecodziennych sytuacjach, stajemy się jakby jeszcze jednym uczestnikiem scen, których on był bohaterem.
Pierwszy tom obejmuje okres od wyboru Karola Wojtyły do upadku muru berlińskiego. W przygotowaniu tom II.
Czy korespondencja Wandy Półtawskiej z Karolem Wojtyłą może przeszkodzić w procesie beatyfikacyjnym? Jaki charakter miała przyjaźń między nimi? Skąd teraz, po czterech miesiącach od publikacji książki „Beskidzkie rekolekcje” tyle emocji w tej sprawie? To tylko niektóre pytania rodzące się po ostatniej serii artykułów dotyczących brata Karola i siostry Wandy.
Świadkowie świętości (cz. 7/7)
Twarz Wyszyńskiego stała się jeszcze smutniejsza. Zrobił kilka kroków w kierunku Sapiehy i niespodziewanie runął na kolana.
Powieściowa biografia pontyfikatu Jana Pawła II w jednym tomie zbiera dwie poprzednie książki: „Jan Paweł II. Będę szedł naprzód” i „Jan Paweł II. Nasz święty”. Rozpoczyna się w chwili wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową, potem śledzimy jego losy aż do śmierci w 2005 roku - od pełnego energii pielgrzyma, poprzez zamach na jego życie, jego rolę w upadku komunizmu w Europie aż do ostatnich lat wypełnionych ciężką chorobą i wątpliwościami, czy nie powinien ustąpić.
Artykuł z 27 czerwca 2009