Moja Żona nie chciała, żebym pisał „Cuda Jana Pawła II”. Wtedy, latem 2005 roku, po wykupieniu przez Polaków każdej książki o Papieżu, dominowało przekonanie, że tzw. „temat papieski”, to pewny sposób na podreperowanie budżetu – wydawnictwa i autora. A Żona nie chciała, aby jej mąż się w to angażował. Co więcej – słowo cuda = sensacja, więc podwójnie źle.

W czasie spotkań autorskich czytelnicy często zadają mi pytanie, na ile to, co piszę w „Lolku” czy w „Wujku Karolu” jest prawdą, a na ile wytworem fantazji autora. To ważne pytanie, szczególnie po obejrzeniu filmów fabularnych o Karolu Wojtyle/Janie Pawle II, gdzie – z oczywistej konieczności skrótów łączono kilka osób w jednej, czy pokazywano historie nie wymieniane w żadnej znanej biografii.