– Dziękujemy, dziękujemy – krzyczy kilka tysięcy młodych ludzi zgromadzonych na niewielkiej przestrzeni, miedzy Zwierzyniecką a Franciszkańską w Krakowie. 17 sierpnia 2002 w oknie rezydencji arcybiskupów krakowskich około godziny 19 zobaczyli papieża. Tłum skanduje:

 – Kochamy Ciebie! Kochamy Ciebie! – wołają zachwyceni.

 – Od pierwszego spotkania tu, w tym oknie minęło 23 lata. I mnie 23 lata przybyło! –mówi papież.

Poczucie humoru Prymasa Tysiąclecia

„Pod koniec lat pięćdziesiątych ksiądz Prymas  zaprosił nas do siebie – wspomina ksiądz Jan Sikorski, wówczas kleryk a  dziś proboszcz warszawskiej parafii św. Józefa. Wówczas pierwsza euforia wywołana przełomem październikowym I uwolnieniem kardynala Wyszyńskiego była już za nami. Z miesiąca na miesiąc byliśmy coraz bardziej przygnębieni, bo było jasne, że po chwilowej liberalizacji władza znowu wraca do nękania Kościoła.