Wywiad z Kenem Canfieldem, znanym amerykańskim specjalistą w dziedzinie ojcostwa.

Kiedy i dlaczego zaangażował się Pan w kampanię na rzecz ojcostwa?

W latach osiemdziesiątych zacząłem prowadzić badania na temat roli ojca w rozwoju rodziny. Zacząłem szukać literatury i rozglądać się za dostępną wiedzą. Okazało się, że jest bardzo mało materiału o roli ojca w rodzinie, a znacznie więcej o roli matki. To uświadomiło mi, że ojcowie nie mają ani narzędzi, ani wiedzy, ani pomocy, która jest im potrzebna jeśli mają odnieść powodzenie jako ojcowie i rodzice swoich dzieci. Więc w 1988 roku zacząłem prowadzić własne badania. 

"Pieniądze na rodzinę to nie wydatek, lecz inwestycja, a rodzina to nie problem, lecz rozwiązanie problemu". Paweł Zuchniewicz rozmawia z Raulem Sanchez Flores, sekretarzem generalnym ELFAC (European Large Families Confederation – Europejskiej Konfederacji Dużych Rodzin). 

Objechał pięć kontynentów. Zamiast wizytówki pokazuje zdjęcie. Znajduje się na nim kilkunastoosobowa grupa dziewcząt i chłopców. W sumie szesnastka. Jego dzieci. Wszędzie, gdzie o tym mówił robiło to duże wrażenie. Wreszcie dotarł do Afryki. „Jestem praktykiem rodzinnym, mam szesnaścioro dzieci” – powiedział i po raz pierwszy nie zobaczył zdziwienia na niczyjej twarzy. Zorientował się, o co chodzi. „Tak, mam szesnastkę – powtórzył. – Wszystkie z jedną żoną”. „OOO!!!” – jęknęli z podziwem czarni słuchacze. 

Perspektywy edukacji zróżnicowanej - doświadczenia zachodnich szkół męskich i żeńskich: pod takim hasłem odbyła się w tym tygodniu konferencja zorganizowana przez Ministerstwo Edukacji Narodowej.

Wzięło w niej udział dwóch wybitnych specjalistów: profesor Cornelius Riordan ze Stanów Zjednoczonych i Jose Maria Barnils z Hiszpanii. Przyjęli oni również zaproszenie do udziału w naszej audycji.